روتر چیست؟

روترها شبکه های کامپیوتری را به هم وصل کرده و اطلاعاتی را که بین آنها رد وبدل می شود، تنظیم می نمایند. یک روتر در هر بار فقط می تواند یک قطعه اطلاعاتی منتقل کند. وقتی داده ها به شبکه کامپیوتری می رسند، شکسته شده و به قطعات کوچکتری که بسته نام دارد تبدیل می شوند. هر بسته حاوی اطلاعات کنترل کننده مانند آدرسی که مقصد نهایی بسته را نشان می دهد می باشد.

روتر در برخورد با بسته های داده ای نقش توزیع کننده را ایفاد می کند. به این ترتیب که وقتی بسته ای به آن می رسد ابتدا مقصد نهایی بسته را مشخص می نماید، سپس درباره مسیر فیزیکی که بسته برای رسیدن به مقصد باید طی کند تصمیم می گیرد. وقتی مقصد و مسیر مشخص شدند، روتر، سوییچ های الکترونی خود را تغییر می دهد و داده را در مسیری که باید طی نماید هدایت می کند.

برخی از کاربران هاب را با روتر اشتباه می گیرند. هاب ها نیز مانند روترها چند کامپیوتر را به یکدیگر وصل می کنند. اماهاب ها به آزمایش بسته ها و مشخص کردن مسیرشان نمی پردازند. به این ترتیب تمام سیگنالهای ورودی به تمام خطوطی که به هاب متصل هستند ارسال می شوند این در حالی است که روتر با دقت به آزمایش داده های ارسالی می پردازد و در باره مقصد هر بسته تصمیم می گیرد.

روترها همچنین با مودم های کابلی و DSL متفاوت می باشند. چون مودم های کابلی و DSL تجهیزاتی هستند که به دریافت و ارسال داده ها در یک اتصال باند پهن می پردازند، اما روتر وسیله ای است که دریافت و ارسال داده ها را بین کامپیوتر های شرکت کننده در شبکه انجام یم دهد.

روترها دارای اندازه های مختلفی هستند. در اسکلت اینترنت روترهای بزرگی وجود دارند که در هر ثانیه میلیون ها بسته شبکه ای را ارسال می کنند. برای راه اندازی و اجرای این روترهای بزرگ به افراد متخصصی که دارای دانش کافی در زمینه برنامه ریزی و فرمان دادن به روترها باشند، نیاز است. در شبکه های کوچک نیازی به چنین روترهایی نیست. روتر هایی که برای شبکه های کوچک خانگی به کار می روند؛ هم ارزان تر بوده و هم تنظیم و راه اندازی آنها آسان می باشد. یک روتر معمولی می تواند امکان به اشتراک گذاری اتصال اینترنتی را میان 250 کامپیوتر فراهم کند.

 

 

 

 

  
نویسنده : سید هادی جلیلیان ; ساعت ٢:٥٦ ‎ق.ظ روز دوشنبه ۱٤ اردیبهشت ،۱۳۸۳